"กลอนพุทธทาส"
วาทธรรมคำสอน "กลอนพุทธทาส"
พระนักปราชญ์ที่ชาวพุทธสุดเลื่อมใส
ทุกหัวข้อล้ำค่ามากคัดจากใจ
สร้างโลกให้สันติสุขแก่ทุกคน

สอนให้รู้ "พุทธพจน์" กฎยิ่งใหญ่
ทั้งเทศไทยซึ้งบาปกรรมติดตามผล
สอนให้รู้ "พุทธธรรม"นำจิตตน
เพื่อหลุดพ้นมารกิเลสเหตุมัวเมา

สอนให้รู้ "พุทธจริยะ"ละความชั่ว
เพ่งรอบตัวด้วยสติมิขลาดเขลา
สอนให้รู้ "พุทธศิลป์"แนบถิ่นเนา
ประดุจ เสาหินแห่งกาล"ตราบวันนี้

เมื่อประพฤติยึดถือคือประโยชน์
เลิกคิดโกรธโลภหลงส่งราศี
ไร้ "ตัวกูของกู"ต่างรู้ดี
เบาสบายทุกนาทีเบาชีวิต

เพียงสำนึกลึกลงไปในหน้าที่
รวมพลเป็นภาคีแก้วิกฤติ
แผ่น้ำใจให้กันฉันญาติมิตร
สารทิศย่อมรู้อยู่กับตัว

แม้ยุคนี้มีปัญหาปัญญาเกิด
เพราะ "พุทธทาส"ชี้ทางเลิศประเสริฐทั่ว
ที่ยังคงปัญหาไว้ให้พันพัว
ก็เพราะกลัว "เงาตัวเองเร่งหาเงา"
* ณัช คงชัยทรัพย์

---

ไข้หวัดนก
สื่อทุกสื่อกระพือพัดไข้หวัดนก
ต่างหยิบยกเอามาขึ้นหน้าหนึ่ง
เรื่องอกสั่นขวัญผวาน่าสะพรึง
ทั้งหลายจึงตกไปไก่มาแทน
เปิดช่องไหนคลื่นไหนก็ไม่พ้น
ทั้งไก่ชนไก่ไข่ตายล้านแสน
ถูกฝังกลบจบชีวิตรับผิดแทน
เขาเคียดแค้นฆ่าซ้ำสุดกล้ำกลืน
คนป่วยตายเพราะไก่เพียงแค่สิบ
ห่างกันลิบตายทุกวันเป็นพันหมื่น
คนฆ่าคนบ้าคลั่งทั้งมีดปืน
ฆ่าข่มขืนเมาแล้วขับดับทุกวัน
สื่อสร้างเรื่องให้ไก่กลายเป็นยักษ์
น่ากลัวนักลงข่าวต่างแข่งขัน
ไก่เพียงยักษ์หลอกหลอกช่วยบอกกัน
แท้ยักษ์นั้นคือคน...คนนี่เอง
* สมเจตน์ เมฆพายัพ

---

เมืองไทยหลงทาง
ครั้งปู่ย่าพานำทำนาข้าว สืบเรื่องราวยาวไกลไปทุกถิ่น
เลื่องลือชื่อไทยดีมีข้าวกิน โลกได้ยินกินข้าวชาวนาไทย

แม้ยิ่งใหญ่ในหล้ามหาประเทศ ไม่ปฏิเสธข้าวกินสิ้นสงสัย
แม้ร่ำรวยเงินทองกองเท่าใด ยังต้องซื้อข้าวไทยเอาไปกิน

ใครหนอใครได้คิดเปลี่ยนทิศทาง แอบอ้างอุตสาหกรรมนำท้องถิ่น
สร้างวิมานเมืองแมนเต็มแผ่นดิน ประเทศไทยใฝ่ถวิลกินเงินตรา

คนลืมคุณเมล็ดข้าวชาวนาไทย ลืมชื่อเสียงเกรียงไกรไม่ศึกษา
เห็นความรวยมาเยือนเหมือนเทวดา ไทยจึงเป็นขี้ข้าบ้าทั้งเมือง

* เป็นต้น นาประโคน

"ต่าง"
"สนุก"
วัดหนึ่งญาติโยมต่างโถมถั่ง ไหลหลั่งชมงานตระการเสียง
โขนสดโลดเต้นเล่นสำเนียง ข้างเคียงลิเกร่วมเา
กึกก้องดนตรีเสียงปี่พาทย์ โฆษกประกาศเสียงก้องหล้า
เชิญเหล่ามวลมิตรญาติกา ร่วมมาทำบุญสุนทาน
พระสงฆ์นั่งเรียงเคียงลำดับ คอยรับศรัทธาจากชาวบ้าน
พร้อมสวดโมทนาสาธุการ จัดงานรื่นเริงบันเทิงใจ
ครึกครื้นชื่นบานสมภารเจ้า เงินเล่าเสร็จงานเกือบล้านได้
รวบรวมสร้างโบสถ์วิหารใหม่ เอาให้ใหญ่ยิ่งเป็นมิ่งวัด
หลังละร้อยล้านสมภารสร้าง แปลนวางโอ่อ่าสถาปัตย์
หวังอวดว่าข้าเก่งชะมัด มิขัดเรื่องเงินเพลินจัดงาน

"สงบ"
วัดหนึ่งซึ่งตั้งข้างเคียงนั้น หลวงพ่อตั้งมั่นกัมมัฏฐาน
ยุบหนอ-พองหนอพอประมาณ มุ่งพำเพ็ญฌานวิปัสสนนา
พระเณรลูกวัดขัดสมาธิ องอาจวาดวางระหว่างท่า
เคร่งครัดเรื่องศีลเรื่องปัญญา ภาวนาเช้าค่ำประจำใจ
ญาติโยมมีบ้างไม่มากนัก ราวสักสิบคนเห็นจะได้
รายล้อมพระสงฆ์องค์วิไล รู้ในชีวิตจึงคิดวาง
อาวาสกุฎิที่อาศัย ปัจจัยไม่มีที่จะสร้าง
จำวัดได้กำสรดเอากลดกาง โบสถ์ร้างซอมซ่อรอวันพัง
หลวงพ่อบอกศิษย์พินิทเพ่ง ชีวิตเราเองเป็นทุกขัง
อันว่าร่างกายไม่จีรัง จงนั่งพินิจพจารณา
* พจน์ พันธา

ทาง
เหตุผลของคนไม่ค่อยเดินทาง
อ้างว่าเดินทางค้นหาข้างใน
เหตุผลคนชอบเดินทางไกล
อ้างว่าโลกใหญ่เกินใจจำนน
นักเดินทางข้างในใจตน
วันฟ้าใสกระจ่างระหว่างสับสน
อาจเห็นเหตุผลถนนยาวไกล
นักเดินทางในโลกกว้างใหญ่
หลังวันอ้างว้างระหว่างทางไกล
อาจเห็นหัวใจเมื่อไม่เดินทาง
* โชคชัย บัณฑิต

-เราคิดอะไร ฉบับที่ ๑๘๔ พฤศจิกายน ๒๕๔๘ -