สวัสดีปีใหม่ใจหดหู่
แม่ธรณีสิ้นเอ็นดูหรือไฉน
แม่คงคาที่เห็นก็เป็นไป
ชีพหมื่นแสนจึงร้างไร้ใต้ทะเล
ชีวิตมีเคราะห์ร้ายให้ฟันฝ่า
จงรู้ทันอนิจจาอย่าสนเท่ห์
ตราบยังมีลมหายใจไม่รวนเร
จะทุ่มเทใจสู้กอบกู้คืน
* อิสรา

อ่อนอาจชนะแข็ง
ในบางครั้งพายุมาอย่าท้าฝืน
อย่าแข็งขืนคั่นขวางดั่งไม้ขอน
จะหักลงทั้งต้นโค่นล้มนอน
เป็นอ้ออ่อนในบางครากล้าลู่ลม
เหมือนรากไม้ใช้ความอ่อนชอนแทรกหิน
เพื่อหากินดูดซับดินทับถม
ยอมยืดหยุ่นแต่ยืนหยัดตัดหินคม
ไม่ยอมล้มแม้จะลู่สู้ต่อไป
ใช่ว่าแข็งนั้นจะชนะอ่อน
หากรู้ผ่อนเหมือนยูโดตัวโตใหญ่
ใช้ความอ่อนช้อนอุ้มทุ่มลงไป
ชนะใจจึงจะชนะจริง
* สมเจตน์ เมฆพายัพ
๒๔ ก.พ.๔๔

ส.ค.ส. ๒๕๔๘
สวัสดีอันดามัน
หลับ เถิดดวงหทัย หลับใต้ทะเลหลวง
หลับลืมซึ่งจริงลวง หลับล่วงนิรันดร์กาล
ไม่ ตายก็คล้ายศพ ไม่กระทบก็สะท้าน
ไม่ปูนก็เปรียบปาน ไม่ต่างชะตากรรม
ตื่นตาผวาตระหนก ตื่นตกเพียงผกคว่ำ
ตื่นทันเบิกบานธรรม ตื่นเถิดหทัยสมัย
ฟื้น ฟูอันดามัน ฟื้นฝันอันซีนใหม่
ฟื้นทางปัญญาไทย ฟื้นใจประชาชน
ไม่ แพ้ฤาชนะ ไม่ปะทะฤาคงทน
ไม่หยาดน้ำตาตน ไม่ยลน้ำใจมิตร
มี คลื่นจึงมีทราย มีกายจึงมีจิต
มีสู้เพื่อชีวิต มีสิทธิ์เพื่อชีวา
หนี กรรมป่วยการเปล่า หนีเงาป่วยการกว่า
หนีรุดไปสุดหล้า หนีรอดก็เปล่าเลย
ไม่ ท้อต่อแต่นี้ ไม่หนีไม่กลัวเหวย
ไม่หวั่นแม้สังเวย ไม่หวาดแต่สังวร
พ้น โศกเพราะใจใส พ้นภัยเพราะใจผ่อน
พ้นทุกข์เพราะตัดตอน พ้นถ้วนเถิดเพื่อนเอย
* ศิวกานท์ ปทุมสูติ

- เราคิดอะไร ฉบับที่ ๑๗๕ เดือน กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘ -