| ยิ่งสูงการศึกษา ยิ่งพากันเอาเปรียบ | หนังสือพิมพ์ เราคิดอะไร ฉบับ 126 | |||
|
|
||||
นอกจากจะโกงกินกันขนาดเลวได้ระดับ จนแทบจะขายประเทศ กันอยู่แล้ว สถานทูตไทยที่เป็นสมบัติ พอเหลืออยู่บ้างในต่างประเทศ ก็ยังแอบถูกขโมยขายต่อไปอีก ซึ่งก็ไม่เข้าใจว่าความรู้ระดับ เอกอัครราชทูต ประจำเนเธอร์แลนด์ ท่านไปเผลอไผลเซ็นชื่อ ในหนังสือสัญญาซื้อขาย สถานทูตไทยได้อย่างไร แถมมีลายเซ็นของท่านทูต เซ็นกำกับไว้ทั้งหมด ๑๓ หน้าอีกต่างหาก ปัญหาคอรัปชั่นในเมืองไทย เลวร้ายไม่ต่างอะไรกับ โรคเอดส์ + มะเร็ง ที่ก่อให้เกิด วิกฤติชาติจนสุด จะเยียวยาแก้ไขให้ฟื้นได้ ในปีหนึ่งๆ มีการทุจริตจากงบประมาณ ทั้งจากการจัดซื้อจัดจ้าง และการก่อสร้าง ถึง ๑๖๐,๐๐๐ ล้านบาท (จาก สนง.คณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ) ซึ่งยังไม่รวมถึง งบประมาณที่กระจายไปสู่ท้องถิ่น (อ.บ.ต.) ข้อมูลของกรมการปกครอง ระบุว่า การกระจายคอรัปชั่นไปสู่ท้องถิ่น จะโกงกินกันไม่ต่ำกว่า ๑๐ % ของงบประมาณ และหน่วยงานของรัฐ ที่มีการทุจริตสูงสุดใน ๙ อันดับคือ อันดับ ๑. กรมศุลกากร อันดับ ๒. หน่วยงานจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ อันดับ ๓. กรมสรรพากร อันดับ ๔. การไฟฟ้า อันดับ ๕. นักการเมืองที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจ อันดับ ๖. ตำรวจ อันดับ ๗. องค์การโทรศัพท์ฯ อันดับ ๘. อัยการและผู้พิพากษา อันดับ ๙. กรมทะเบียนการค้า ซึ่งผลงานวิจัยเชิงสำรวจของ ๔ นักวิชาการ ส่อให้เห็นถึง หน่วยงาน ที่มีการทุจริตสูงนั้น ล้วนเป็นข้าราชการที่มีการศึกษาดี และมีเงินเดือน ที่ได้เปรียบสูงกว่าข้าราชการ หน่วยงานทั่วๆไป คตินิยมการศึกษาในเมืองไทย แต่ไหนแต่ไรมาจะยึดถือกันอยู่ว่า "รู้อะไรไม่สู้รู้วิชา รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี" ท่านพุทธทาสมองทิศทางของระบบการศึกษาแบบนี้ว่า เป็นการเพิ่มสมรรถภาพให้กับความเห็นแก่ตัว และสัญชาตญาณของสัตว์ เพราะไปยึดวัตถุประสงค์ว่า การศึกษาเพื่อความอยู่รอด ซึ่งก็หมายไปทางวัตถุทั้งสิ้น ไม่มีการอยู่รอดทางวิญญาณ สอนให้เป็น"ทาส"ความเจริญสมัยใหม่ ไม่มีการข่มกิเลสหรือข่มขี่สัญชาตญาณอย่างสัตว์ ซึ่งสัญชาตญาณอย่างสัตว์นั้น มันเริ่มมีตั้งแต่เด็กคลอดออกมาแล้ว และจะมีมากขึ้นหาก ไม่มีการศึกษาเพื่อให้ได้สิ่งที่ดีที่สุด ที่มนุษย์ควรจะได้ นั่นก็คือ การประหารเสียซึ่งสัญชาตญาณอย่างสัตว์ (จาก "การศึกษาคืออะไร" โดยพุทธทาสภิกขุ) คงไม่ผิดนักกับคำโบราณที่กล่าวไว้ว่า "ยิ่งเรียน ยิ่งโง่ (ไม่รู้บาปบุญคุณโทษ,เดรัจฉาน) ยิ่งโต ยิ่งเซ่อ (อวิชชา)" ซึ่งสมณะโพธิรักษ์ได้อธิบายความหมายของ "อวิชชา" (จากหนังสืออีคิว โลกุตระ) เอาไว้ว่า ไม่ได้หมายถึง คนโง่ๆ หรือคนที่ไม่เฉลียวฉลาด แต่ คน "อวิชชา" นั้น คือคนที่เฉลียวฉลาดสุดยอดอัจฉริยะ แต่ไม่รู้เท่าทัน ในโลกียะ จึงยิ่งเก่งได้ลาภ-ยศ-สรรเสริญ-สุขโลกีย์มากขึ้นๆ ก็ยิ่ง "หลง" มัน ยิ่งผูกตนเองเป็น"ทาสโลกียะ" ให้จมลึก จมหนักติดหนักอยู่ในวงวนของโลกีย์ที่รู้ได้ยากจนมืดซ้ำซ้อน ยิ่งอวิชชาเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำร้ายตนเอง ทำร้ายสังคม ทำร้ายประเทศชาติให้หนักหนาสากรรจ์เช่นทุกวันนี้ ทั้งนี้ทั้งนั้น
ก็เพราะขาดการศึกษา ขาดการฝึกฝน จนเกิด เนื้อแท ้ของความจริง ที่เป็น "คุณธรรม"
ถึงขั้น "โลกุตระ" นั่นเอง จริงจัง ตามพ่อ
|
||||