เมาอบายมุข นั้นชั่วจริง แต่ยิ่งกว่า และรู้ยากกว่า คือ ฯ [148]
[147] บูรณาการเศรษฐกิจ แต่ลืมจิตและคุณธรรม
คุณค่าของคนลดลงๆ เพราะเขาเอามากขึ้นๆ ฯ [146]
[145] เอาแต่เข่นโค่นกัน นี่หรือคืองานบริหาร
ส่งเสริมอบายมุข แม้จะสุขก็เสื่อม [144]
[143] โลกทุกข์ร้อนเพราะความแตกแยก
แต่ความแปลกต่างสร้างโลกให้สุขสดสวย
เงินมิใช่ทรัพย์แท้ของคน กรรมต่างหากคือทรัพย์แท้ [142]
[141] ต่างคนจงจนให้ประเสริฐ เศรษฐกิจจะเลิศลอย
[140]
[139] ห่าร้ายลงเมือง
จนอย่างมีศักดิ์ศรีของไทยดีกว่ารวยแต่ไร้ศักดิ์ศรีของไทย [138]
 
ผู้เคร่งศาสนา แม้ที่สุดไม่มีศาสนา ที่โหดร้าย คืออะไร? [136]
[129] การเมืองอาริยะ หรือ การเมืองบุญนิยม
เงิน อำนาจ ความลำเอียง ทำเลว และทำลายได้ร้ายที่สุด [131]
[130] เพราะเงินแท้ ๆ คนจึงคิดสร้างวัตถุและความหลงฯ
บิณฑบาต คือ ดัชนีชี้ค่าสังคม[120]
[126]ยิ่งสูงการศึกษา ยิ่งพากันเอาเปรียบ