|
||||
| ธรรมดาของโลก
จะได้ไม่ต้องโศกสลด ตอน... อดีตภาษาไทยปีละคำ "อดออม" |
หนังสือพิมพ์
เราคิดอะไร ฉบับ 120 หน้า 1/2
|
|||
|
|
||||
|
มีสลึงพึงบรรจบให้ครบบาท บอกแล้วไม่เชื่อ เงินหลวงตาท่านให้มา ต้องทำบัญชีแยกเป็นสัดส่วน หลวงตาเรียกปุ๊บ เปิดให้ดูได้ทันที "นี่ไงครับ พระเดชพระคุณท่าน" มัวแต่คิดว่าลาภลอยๆ วันนี้ระวังจะเป็นลาบเลือด! เกิดเป็นพ่อแม่ มีลูกสักกี่คน คำที่ใช้บ่อย นอกเหนือจากเรียกกินข้าวก็เห็นจะเป็น "ประหยัดไว้ลูก" พ่อแม่รวย ลูกก็มักจะมัวเมา ไม่เห็นคุณค่าเม็ดเงิน ลูกพรรค์นี้น่าจะจับไปนั่งขายกล้วยปิ้งให้เข็ด จะได้รู้ว่า ยากแค่ไหนกว่าจะได้มาแต่ละบาท โรงเรียนมีชื่อบางแห่งถึงขนาดสั่งห้ามเพจกับมือถือ ไม่ต้องให้นักเรียนของฉันมี เพราะมันวุ่นวายทั้งทางโลกและทางธรรม! พ่อแม่เอาแต่สะดวก แต่ผลพวงยิ่งกว่าสะเดา! เป็นนักเรียนกิจกรรมพอประมาณ เรียนให้หนัก รักพ่อแม่ให้มาก อย่าไปวุ่นวายมีกิจกรรมแบบผู้ใหญ่เขาเลย สังคมไฮเทค หมายถึงสังคมสะดวกสบายเป็นสังคม "ดั่งใจนึก" ทันทีก็ได้เลย! ยิ่งสะดวก
ก็ยิ่งสบาย ความเจริญย่อมมาพร้อมกับความเสื่อม มนุษยโลกทุกวันนี้ โชคดีหรือโชคร้าย ? สังคมยิ่งรักสบาย ครอบครัวยิ่งวิบัติ จิตใจผู้คนจะเริ่มวิปริต สิ่งแวดล้อมสีเขียว จะหล่อหลอมให้จิตใจอ่อนโยน แต่สิ่งแวดล้อมแบบไฮเทคนับวันแต่จะทำให้ชีวิตเปราะบาง ฟุ้งเฟ้อ เห็นแก่ตัว ภาษาสัมคมนิยมเรียกปรากฏการณ์เหล่านี้ เป็นพวกลัทธิ "บริโภคนิยม" ขย้ำทุกอย่างที่ขวางหน้า! ยิ่งกินก็ยิ่งหิว ยิ่งหิวก็ยิ่งกิน เปรตในไตรภูมิพระร่วง เปรตในอรรถกถาจารย์ ท่านเขียนไว้ไม่ต้องสงสัย มีจริงตั้งแต่ลืมตาเห็นๆ ไม่ต้องไปพึ่งอาจารย์กู้ให้อับอายเสียชื่อ เสียทั้งสถาบัน! ธรรมะบุคลาธิษฐาน จะวาดอย่างไร เขียนอย่างไรไร้ขอบเขตอยู่แล้ว จึงต้องหันมาอ้างอิงธรรมะธรรมาธิษฐาน จึงจะมีข้อยุติที่แจ่มแจ้ง พิสูจน์เปรตในเมือง เห็นง่ายกว่าเปรตในถ้ำนะจะบอกให้ อาจารย์ท.เลียงพิบูลย์ ท่านทำคุณประโยชน์เรื่องนี้มากมายมหาศาล แต่สังเกตได้เป็นประสาทสัมผัสส่วนตัว เป็นการรับรู้ของใครก็ของเขา (Sixth sense) แต่ถ้าพยายามจะเอาออกมาให้โลกทั้งโลกรับรู้ คราวนี้แหละวุ่นพิลึก ผลกระทบตามมา ลูกหลานกลับจะพาลเสื่อมศรัทธาในพระศาสนา คนโง่ย่อมเป็นเหยื่อของคนฉลาด แต่คนฉลาดบางทีก็ตกเป็นเหยื่อของคนชั่ว! เรื่องจึงเอวังด้วยประการฉะนี้ คนไทยค้าขายไม่เก่ง แต่วันนี้อนาคตถูกขายเกือบเกลี้ยง คนไทยฝึกขายอนาคต ตั้งแต่หลายสิบปีก่อน มีทั้งยุคบุกเบิกอุตสาหกรรม ทั้งยุคเงินผ่อนดังระเบิด ไม่มีเงินไม่เป็นไร เอาเงินอนาคตมาสอยใช้ก่อน ธุรกิจธนาคาร ธุรกิจของอาบังหัวเราะร่า "อีนี่ไปร้อย ฉานหักวันละยี่สิบก็พอนะนายจ๋า" การกู้ยืมเป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า แต่ถ้าเรามีหลายหน้า ชีวิตต้องเจอหินโสโครกสักวัน! "จ่ายก่อนผ่อนทีหลัง" เสียงสวรรค์ใช่ไหมเนี่ย? ขอให้โลกมนุษย์จงสนุกสนานกับการใช้เงิน! เศรษฐกิจฟองสบู่รับรองไม่มีวันหมด วันนี้แตก พอสืมสักพัก ฟองใหม่ก็โผล่มาอีก แล้วก็แตก แล้วก็มาอีก เจ็บนี้ไม่มีจำ ขอแค่เอาตัวรอดไปชาติหนึ่งก็พอ แต่ละคนก็ขอเอาตัวรอด ข้างหน้าคิดไม่ออก เอาไว้ถึงเวลาค่อยว่ากัน เรื่องเวรกรรมถึงลูกหลานฉันไม่เกี่ยว ตายไปแล้วเราต่างก็ตัวใครตัวมัน วันนี้ฉันมีความสุข ขอเต้นระบำให้สุดฤทธิ์ ชีวิตนักการเมืองก็ไม่ต่างนัก แถมจะหรูหราโก้กว่าประชาชน พอมารวมหัวกันเป็นพรรค มีโอกาสบริหารประเทศ ก็หันมาใช้ระบบซิงเกอร์กันเป็นแถว ยุคอาเสี่ยกลายเป็นแมวนอนหวด เศรษฐีหน้าใหม่ กลายเป็นคนจนฉับพลัน เศรษฐศาสตร์กี่เล่มถูกงัดออกมาใช้ สร้างงานก็คือการสร้างเงิน ให้เงินก็คือให้งาน ว่าแล้วก็ติดต่อเจ้าหนี้ระดับโลก กี่เจ้าไม่เป็นไร คุกเข่าขอกู้ เอาเงินมาให้เถ้าแก่รับเหมาก่อสร้าง เอาเงินมาหว่านให้ชนบท ด้วยคาดว่า นี่แหละคือการอัดฉีดเลือดเข้าสู่วงจรชีวิต มินำพาทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียง ไม่สนใจอันเชิญทฤษฎีสะท้านโลกมาสู่ภาคปฏิบัติ บอกอย่ากู้ๆๆๆๆ กูจะกู้ บอกอย่าเอาของต่างชาติ กูจะเอา แหม! มันดื้อซะไม่มี ! ไอเอ็มเอฟ มาแล้ว มิยาซาวามาพอดี ซิฟก็ขอด้วย เอดีบีก็แบ่งมั่ง มหกรรมเงินกู้มหาศาล รัฐบาลต่อจากนายกฯ ชวนเตรียมตัว ! ผู้ว่า กทม. ต่อจากคุณพิจิตตก็ต้องเตรียมใจ ! เพราะทั้งรัฐบาลใหญ่ รัฐบาลเล็ก อย่างน้อย ก็ต้องหาเงินมาคืนหนี้ ต้นไม่ต้อง ขอแค่ดอกก็ชื่นใจ แต่ส่งกี่ปีกี่ชาติ รู้แล้วจะหนาว ! วิกฤตชีวิต หนี้สินบานเบอะ เงินออมหมดสิ้น ! ต่อให้ ไททานิค ๑๐ ลำ ความรักของโรสยิ่งใหญ่สักแค่ไหน เจอชีวิตยากไร้ จะกินจะอยู่ก็แสนลำบาก เป็นโรสก็ต้องซาโยนาระ นิทานเรื่องนี้อยากจะบอกว่า ความรักเป็นความยิ่งใหญ่ เป็นสิ่งอมตะ แต่ทั้งนี้ก็ยังต้องอิงกับเศรษฐกิจเหมือนกัน |
||||
|
||||
