|
||||
| ธรรมดาของโลก
จะได้ไม่ต้องโศกสลด ตอน... อดีตภาษาไทยปีละคำ "อดออม" |
หนังสือพิมพ์
เราคิดอะไร ฉบับ 120 หน้า 2/2
|
|||
|
|
||||
|
ประชาชนมั่งคั่ง รัฐบาลมั่นคง ประเทศชาติก็ไปโลด แต่ถ้า "ยากจน" กันทั้งประเทศ มองเท่าไหร่ก็ไม่เห็นแสงสว่าง จะเห็นก็แค่ยาน้ำแสงสว่างตราค้างคาว ! อยู่กันอย่างหลงระเริงมาหลายปี ง[ประมาณกระเหม็ดกระแหม่ไว้บ้าง ฟังแล้วไม่เข้าใจ เบิกใช้ให้เต็มที่ เห็นเงินเก็บเงินสำรองฉุกเฉินเป็นเรื่องตลก ต้องใช้ให้หมดซิวะ ไม่มีอะไรก็ทำงบประชาสัมพันธ์หาเสียงให้ตัวเองก็สิ้นเรื่อง วันดีคืนดีก็รื้อของเก่าทิ้งเพื่อสร้างใหม่ กลัวงบจะเหลือ วันดีคืนดีแปรงบกองกลางมาให้ตัวเอง แบ่งปันกันปีละหลายล้าน เอาไปใช้อีลุ่ยฉุยแฉก ซื้อหนังสือเอย พาชาวบ้านไปทัศนศึกษา ซื้อๆๆๆให้หมดไป
ประโยชน์เงินออม เวลามีอะไรฉุกเฉินมีความจำเป็น ก็ยังสามารถบรรเทาได้ ครอบครัวมีปัญหา ลูกหลานเจ็บป่วย ปู่ย่า เป็นไข้ ลื่นล้มในห้องน้ำ ก็ยังพอมีเงินคงคลังรักษา ไปโรงพยาบาลไหน เขาก็ต้อนรับ มีเงินก็มีอำนาจ ประเทศที่แข็งแรง ย่อมหมายถึงประชาชนมีเงินเก็บหนาแน่น ประเทศไหนมาขู่ เราก็ไม่หวั่นไหว "กูไม่กลัวมึง!" จะพูดแบบอาจารย์คึกฤทธิ์ก็มีสิทธิ์ เงินวันนี้ปูพรมสู่ภาคประชาชน มุ่งหมายสร้างงาน เจตนาให้คนมีงานทำ แต่ละร้อยบาท ถึงมือประชาชนกี่สลึง ? ภาพลวงตาก็คือภาพไม่จริง ระวัง จะถูก "ตัวเลข" หลอกให้ช้ำใจอีก อีก อีก เจ็บมาแล้วครั้งหนึ่ง รายได้ประชากรต่อหัวต่ำมาก เราก็แก้ไขด้วยการเร่งเกษตรกรปลูกพืชเศรษฐกิจ จนเป็นหนี้ทั่วแผ่นดิน! เจ็บมาแล้วอีกครั้ง ตัวเลขสินค้าส่งออกสูงลิ่ว แต่หักเป็นค่าวัตถุดิบส่งเข้าเหลืออยู่แค่ไม่กี่บาท หมองูตายเพราะงู เศรษฐศาสตร์มิใช่แค่ตัวเลข แต่ลึกซึ้งกว่านั้น เศรษฐศาสตร์วิถีชีวิตไทย ตำราฝรั่งใช่จะรู้ทุกเรื่อง แก้ปัญหาวันนี้ ที่ปรึกษาฝรั่งเขาเพียงให้องค์กรอยู่รอด แต่ใครเป็นเจ้าของ เขามองเรื่องเล็ก แวร์อิสคนไทย เอาคนไทยไปไว้ที่ไหน ? รักช่งรักชาติ ไร้สาระ ! จะเจ็บจะตาย จะเดือดร้อน ก็เรื่องของมึง ! แก้ปัญหาทั้งทีก็เพียงแก้ภาพพจน์ แต่ธุรกิจย่อยและธุรกิจกลาง ในประเทศ ตายอย่างกับห่าลงเมือง ! หลายพรรค หลายประชาชน ตะโกนร้อง หาทางช่วยพ่อค้าแม่ขายคนไทย ก่อนจะสายเกินไป อนิจจาเสียงร้องของเจ้า ฃ้าได้ยิน แต่สถานการณ์สุกงอม สายเกินแก้ ดั่งศพถึงเมรุ ดั่งดอกไม้จันทน์ถึงไฟ ! เหมือนเมืองต้องคำสาป ชีวิตนี้มีแต่ความวังเวง ไม้ใหญ่รกชัฏจะเลื้อยเต็มบ้านเต็มตึกระฟ้า จะพัฒนาอะไรก็ไม่ได้ งบไม่มี แค่ส่งดอกเงินกู้ก็แทบจะอดตาย จะขอความร่วมมือจากภาคเอกชน มันก็เป็นของต่างชาติจนเหี้ยนหมด ทุกอย่าง ทุกกิจกรรมเหมือนถูกแช่แข็ง วังเอ๋ยวังเวง หง่างเหง่งย่ำค่ำระฆังขาน เหมือนนั่งอยู่ในป่าช้าโด่เด่เดียวดาย เมื่อไหร่หนอ เจ้าชายจะมาจุมพิตให้บ้านเมืองพ้นคำสาป ? ทำไม มีแต่ผู้นำที่สักแต่แก้ปัญหาไปวันๆ ? เจตนาดี แต่ทำไม่สำเร็จจะมีโทษไหม ? ชาวอาทิตย์อุทัย หากทำงานล้มเหลว เขาไม่รอประชาชนโวย แต่รีบเอามีดมาคว้านท้องตัวเองตายอย่างสง่างาม พันท้ายนรสิงห์ หัวเรือพระที่นั่งชนกิ่งไม้จนหัวเรือหัก ยอมรักษากฎมณเฑียรบาล ขอรับโทษประหาร เพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่าง อนิจจา ความตายว่ายิ่งใหญ่ แต่ศักดิ์ศรีของชีวิตกลับยิ่งใหญ่กว่านั้นหลายเท่านัก "แล้วนายกฯ หรือรัฐมนตรี ใครควรตายก่อน บอกหน่อยได้ไหม?" ผู้ใหญ่ก้อนยกมือถาม ! เพราะมัวแต่หยิบยืมกู้เขามา เจ้าของเงินสั่งอะไรก็ต้องยืนเอามือกุมเป้า ขอรับกระผม ! สั่งหันซ้ายหันขวา ก็ต้องว่าตามเขา อิสระเสรีสูญสิ้น คนตกงานเป็นล้าน ธุรกิจย่อยยับ ล้มตายต่อหน้า ต้องทำใจ คิดแบบฝรั่ง คิดแบบคนไทย ต่างกันราวฟ้ากับดิน จะให้คนกินขนมปังคิดเหมือนคนกินข้าวเจ้าก็กระไรอยู่ มันก็แปลกดีนะ หยิบยืมทั้งทีกับพี่น้องคนไทยในบางกรณีก็สามารถทำได้ แต่ไม่สนใจ หนี้คนไทย ติดนานแค่ไหนยังต่อรองได้ ขายทรัพย์สินทั้งที หลายชิ้นขายคนไทยก็พอมีคนซื้อ กลับตะแบงขายให้ต่างชาติ อ้างว่าหยุมหยิม ขายทีละล็อตใหญ่ จะได้เสร็จๆกันไป คาถามหาระรวย ต่อให้ขุนแผนมาเกิด หรือสู้ค่าคอมมิชชั่นร้อยชัก ๓ ! หรือว่าเรียนจบจากเมืองนอกเมืองนา จึงมีจิตปฏิพัทธ์ ผูกพันเสน่หาแฮมเบอร์เกอร์ ยากิโซบะ ! กัมพูชาวันนี้ ลูกหลานผู้ใหญ่ผู้โต อเมริกาให้ทุนเรียนต่อ กี่ปีก็เรียนไป ยูเอสเอพร้อมต้อนรับ ยุทธศาสตร์การปกครองระดับเซียน เมื่อไหร่เมืองไทยจะให้ทุนกับเขาบ้าง ลูก คลินตันไม่ต้อง ลูกพอลพตก็ยังดี อดออมย่อมหมายถึง จำเป็นต้องอด เพื่อให้มีเหลือเก็บ ไม่ยอมอด ก็ไม่มีเก็บ เจ็บปวดวันนี้ เราจะโชคดีวันหน้า อดออมสำเร็จ หมายถึง ต้องอดทนและอดกลั้น สอนนักเรียนมานาน ความรู้อยู่คู่คุณธรรม รู้อย่างเดียวไม่รอด ก็เห็นๆ กันอยู่ คุณธรรมยิ่งใหญ่ ใช่อื่นไกล อดออมให้สำเร็จ สร้างชาติแต่ไม่ยอมอด เขาเรียกว่า ความรักทำจากแผ่นกระดาษ ความทุกข์ของวันนี้ จะหวานชื่นในอนาคต ย่อมดีกว่า หวานแหวววันนี้ แล้วนอนหายใจแขม่วในวันหน้า ! (เราคิดอะไร ฉบับที่ ๑๒๐ คอลัมน์ ธรรมดาของโลกจะได้ไม่ต้องโศกสลด)
|
||||
|
||||
