|
||||
| ธรรมดาของโลกจะได้ไม่ต้องโศกสลด
ตอน... อดีต ปัจจุบัน อนาคต ซื้อหมดเลยเท่าไหร่? |
หนังสือพิมพ์
เราคิดอะไร ฉบับ 116 หน้า 2/2
|
|||
|
|
||||
|
โจรนั้นมี ๓ ระดับ อินา ทานํ ทุกขํ โลเก การเป็นหนี้ เป็นทุกข์ในโลก ค่านิยม กระแสสังคม ดูจะเข้าใจยาก เป็นหนี้ไว้ก่อนพ่อสอนไว้ หนี้เงินผ่อน ผ่อนทุกเรื่อง สากกะเบือยันเรือรบ ซึ้อเวลาข้างหน้า นำพลังงานแห่งอนาคตมาทดรองใช้ชั่วคราว (แต่ไม่คืน) ขอสุขชาตินี้ วันนี้ ขณะนี้ ก็พอใจ ถือว่าเป็นความสำเร็จ เป็นสูตรมาม่า ของชีวิตของคนไทย ณ พ.ศ.นี้ ประชาชนเป็นหนี้ รัฐบาลเป็นหนี้ ไม่มีแบ่งชั้น เราต่างเท่าเทียมกัน การเป็นหนี้เป็นเทคนิคแห่งการดำรงชีวิต แต่ก็เหมือนยืมทรัพยากรมาใช้ล่วงหน้า ไม่จำเป็นจะไม่กู้ ผิดกับบางหน่วยงาน จดหมายเวียนด่วนมาก เราจะได้เงินกู้ก้อนใหญ่ หน่วยไหนอยากได้อะไรรีบขอมา แจกเงินกู้กันระเบิด โครงการที่ช้ากลับหยิบขึ้นมาติดเทอร์โบ ทางเท้าสวย รื้อให้หมด ปูใหม่ นี่ไง งบกามิกาเซะ ! ไฮ้ อย่ามากเรื่อง เราสร้างงาน-เถ้าเก่สร้างคนให้มีงานทำ สูตรง่ายๆ ทำเป็นคิดไม่ออก คืนเงินกู้พร้อมดอกเบี้ย อย่าเพิ่งคิดไร้สาระ เอาไว้ผู้บริหารคนใหม่มาเคลียร์เองก็แล้วกัน ! ได้ผู้บริหารประเภทกุมารทองคะนองศึกก็คึกไปอีกแบบ ไม่หนีหนี้ ไม่กลัวหนี้ เพราะหนี้เป็นเรื่องส่วนรวม มิใช่ส่วนตัว แปลไทยเป็นไทยหมายความว่า "เรื่องของมึง ไม่ใช่เรื่องของกู !" คิดถึงประธาน บ.เนชั่นแนล เขียนหนังสือ "กว่าจะถึงอนุบาลก็สายเสียแล้ว !" แต่ของเราสายตั้งแต่อยู่ในท้อง ! ไฟเย็นใช้เวลานานกว่าจะรู้ว่าร้อน ร้อนตอนนั้นก็พองเสียแล้ว ไฟเย็นของบ้านเมือง สะสมเป็นแรมปี รัฐบาลหลายยุคแก้ผ้าเอาหน้ารอด พรรคมาก่อนชาติ นักการเมืองถือช้อมส้อม จ้องจะกินลูกเดียว หาประโยชน์ ทุกสถานการณ์ ผลประโยชน์ส่วนตัวมาก่อนพรรค ! ผู้รู้กระซิบบอก งบประมาณ ๑๐๐ บาท ตกถึงมือประชาชนแค่ ๑๐ กว่าบาท ๒ สลึง ! ผู้รู้หมายเลข ๒ ส่ายหน้า ไม่ใช่ๆ เหมือนเอาไอติมให้เด็ก มันแดกหมดแล้ว ยื่นไม้ให้เปล่าๆ ! ผู้รู้หมายเลข ๓ ส่ายหน้าอีก ไม่ใช่ ไม้ไอติมมันยังเอาไปใช้เอง ไม่ถึงมือประชาชน ! เกรียงไกร เตชะโม่ง ผิลศีลข้อ ๒ ขโมยเพชรจากวังซาอุฯ ทำเอาคนไทยทุกคน ถูกยื่นโนติ๊สส่งกลับบ้านเรา เรื่องเล็กๆ ไม่ใช่เล็กอย่างที่คิด คนขยันแต่โง่ อันตรายกว่าฉลาดแต่ขี้เกียจ มรสุมชีวิตหลายครั้ง เกิดจากความหวังดีของคนรู้เท่าไม่ถึงการณ์ก็เป็นเรื่องจริง ยมบาลปรากฏร่าง ยื่นข้อเสนอวิเศษสุด ให้พรศักดิ์สิทธิ์สมปรารถนา คิดเงินได้เงิน คิดทองได้ทอง แลกชีวิตที่สั้นลง อีกไม่กี่วันจะต้องตาย เอาไหมๆ? โจทย์ข้อนี้ จะต้องมีคนยกมือพรึ่บพรั่บ ตายเป็นตาย ขอสบายวันนี้ก่อน ข้างหน้า เดี๋ยวจะไปขอต่อรองกับยมบาลเอง ! สายธารที่เปลี่ยนทาง หลายๆคนเปลี่ยนใจ หลายๆอย่างเปลี่ยนวิธีการ สิบพ่อค้าไม่เท่าหนึ่งพระยาเลี้ยง เปลี่ยนไปแล้ว เคยเดินทางด้วยเรือ ก็เปลี่ยนเป็นใช้รถ พรุ่งนี้ก็จะลอยฟ้า มะรืนก็จะใต้ดิน ด่าคนใช้บ่อยๆ ระวังมันจะเชือด ดุลูกบ่อยๆ ระวังมันจะประท้วงฆ่าตัวตาย ทำงานคนเดียว ไม่มีคณะ ไม่มีหมู่กลุ่มช่วยคิด ก็จะไปไม่รอด วัดความเจริญของประเทศไทยด้วยค่าGDP ก็ใช้ไม่ได้เสียแล้ว ระบบการค้าเสรี กำลังหมายถึง ปลาใหญ่กินปลาเล็ก ที่เคยคิดว่าอร่อย พาลูกๆแห่ไปกินตามห้าง เขาก็หาว่าเป็นอาหารขยะ ปลูกพืชเศรษฐกิจเริ่มล้าสมัย ใหม่กว่านี้ต้องปลูกพออยู่พอกิน เคยทุ่มเทใช้ปุ๋ยเคมีมากมาย ยาฆ่าแมลงเยอะแยะ วันนี้ประกาศแล้ว เป็นทางแห่งความล่มจม ! สร้างบ้านใหญ่โต เลิกได้แล้ว ลูกๆเขาต่างแยกย้าย ตัวใครตัวมัน แก่แล้วต้องแอบจองบ้านคนชราสักหลัง สายน้ำที่เปลี่ยนทิศ เหมือนชีวิตที่เปลี่ยนวิธีการ ยิ่งเจริญ ยิ่งต้องพึ่งมาม่า ไวไว ! โอ๋หนอ ชีวิตเอ๋ย ! จอมยุทธ์เกาะอยู่กับตำราเล่มเก่า กินอาหารแบบเก่าๆ ร่ำสุรากับผองเพื่อนตราบจนอาทิตย์อุทัยไขแสง เลิกได้แล้ว หมดวัยสมบุกสมบัน ตรากตรำขนาดนั้นรู้ไหม สังขารไม่ให้ ! แก่บางคนลืมวัย ใจสู้แต่หุ่นไม่ให้แล้วนะตัวเอง ความคิดบางคนก็ล้าสมัย เจอระบบความเจริญซับซ้อน ๑ + ๑ ไม่ใช่ ๒ อีกต่อไป เลิกเถอะเกาเหลา มากินวุ้นเส้นดีกว่า โดนด่ายังพอแบ่งเบา ความจริงเรื่องอนาคตในทางธรรมเป็นเรื่องสร้างสรรค์ พระภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกาได้ดีบรรลุธรรมกันถ้วนทั่วก็เพราะอนาคต เอาความตายมาเป็นกรรมฐาน เอามรณานุสติมาเป็นบทปฏิบัติ โอหนอ ชีวิตนี้สั้นนัก ประดุจพยับแดด ละอองฝน ชีวิตสั้นนัก ดุจน้ำในรอยตีนโค ความสุขเป็นของไม่จีรัง ไม่เที่ยงแท้ คิดอย่างนี้แล้ว อัครสาวกหลายต่อหลายท่าน ก้มกราบแทบพระบาทขอบรรพชา เพื่อที่สุดแห่งสังสารวัฏ อนาคตซื้อได้ ขายได้ เอามาใช้กันตั้งแต่สมัยพุทธกาล แม้ทุกวันนี้ก็ยังเป็น"อกาลิโก" ทันสมัยใหม่เสมอ หลักธรรมข้อนี้พอไปใช้กับหลักโลกีย์ เหมือนน้ำกับน้ำมัน ยิ่งนานเครื่องยนต์ยิ่งพัง สยามแผ่นดิน กลายเป็นศูนย์รวมของเซลส์แมนทุกระดับชั้น พร้อมจะทำสัญญาซื้อขายกันทุกเรื่อง แม้แต่อนาคตของชาติ ทั้งร้านเท่าไหร่ เดี๋ยวเซ็นเช็คให้ ! หมองูท่านว่าตายเพราะงู ทุกวันนี้ เราตายเพราะเราคิดว่าฉลาด ตายเพราะเชื่อมั่นตัวเองสูงไป ตายเพราะขายอนาคต ก็ใครจะคิดถึงล่ะว่า จะเป็นอย่างนี้ ที่แล้วมา ก็เพราะขายอนาคตนี่แหละ รวยไม่รู้เรื่อง สัพเพ สัตตา อเวรา โหนตุ เรามาแผ่เมตตาพร้อมกันดีกว่าครับ ก็ไม่รู้จะทำอะไรอีกแล้ว !
|
||||
|
||||
